بیماری پاروا سگ چیست؟

بیماری پاروا سگ یک ویروس بسیار مسری است که می‌تواند همه سگ‌ها را درگیر کند، اما سگ‌ها و توله‌های واکسینه نشده کمتر از چهار ماه، بیشتر در معرض خطر هستند. این ویروس بر دستگاه گوارش سگ‌ها تأثیر می‌گذارد و از طریق تماس مستقیم سگ به سگ دیگر و تماس با مدفوع، محیط‌ آلوده یا افراد آلوده منتقل می‌شود.

 

این ویروس همچنین می‌تواند سطوح محل سکونتش، کاسه‌های آب و غذا، قلاده‌ و لباس‌های افرادی را که با سگ‌های آلوده در تماس هستند آلوده کند. ویروس پاروا در برابر گرما، سرما، رطوبت مقاوم بوده و می‌تواند برای مدت طولانی در محیط زنده بماند.

 

بیماری پاروا و علائم آن

 

حتی مقدار کمی مدفوع از یک سگ آلوده ممکن است حاوی ویروس باشد و سگ‌های دیگری را که وارد محیط آلوده می‌شوند بیمار کند. ویروس به راحتی از مکانی به مکان دیگر روی مو یا پای سگ یا از طریق قفس، کفش یا سایر اشیاء آلوده منتقل می‌شود.

 

علائم بیماری پاروا سگ

برخی از علائم این ویروس شامل بی حالی است. از دست دادن اشتها، درد شکم و نفخ، تب یا دمای بالای بدن، استفراغ و اسهال شدید که اغلب خونی هستند در پی دارد. استفراغ و اسهال مداوم می‌تواند باعث کم آبی سریع بدن شود و آسیب به روده‌ها و سیستم ایمنی بدن می‌تواند باعث شوک شود.

 

اگر توله سگ یا سگ شما هر یک از این علائم را داشته باشد، باید فوراً با دامپزشک تماس بگیرید. اکثر مرگ ‌ومیرهای ناشی از بیماری پاروا طی 48 تا 72 ساعت پس از شروع علائم بالینی رخ می‌دهد.

 

تشخیص و درمان

بیماری پاروا اغلب بر اساس تاریخچه سگ، معاینه فیزیکی و آزمایش‌های آزمایشگاهی مشکوک است و آزمایش مدفوع می‌تواند تشخیص را تأیید کند.

 

هیچ داروی خاصی برای این بیماری وجود ندارد که ویروس را در سگ‌های آلوده از بین ببرد ولی حیوان در بیماری باید تحت نظر باشد تا زمانی که سیستم ایمنی سگ بتواند با عفونت ویروسی مبارزه کند.

 

درمان باید فوراً شروع شود و عمدتاً شامل تلاش‌های مراقبت‌های ویژه برای مبارزه با کم‌آبی بدن با جایگزینی از دست دادن پروتئین و مایعات، کنترل استفراغ و اسهال و جلوگیری از عفونت‌های ثانویه است.

 

هنگامی ‌که سگی به پاروا مبتلا می‌شود، درمان می‌تواند بسیار گران تمام شود و سگ ممکن است باوجود درمان تهاجمی جان خود را از دست بدهد. تشخیص زودهنگام در موفقیت آمیز بودن درمان بسیار مهم است. با درمان مناسب، میزان بقا می‌تواند به 90٪ برسد.

 

از آنجایی که بیماری پاروا سگ بسیار مسری است، جداسازی سگ‌های آلوده برای به حداقل رساندن گسترش عفونت ضروری است. تمیز کردن و ضد عفونی مناسب خانه و سایر مناطقی که سگ‌های آلوده در آن نگهداری شده‌اند برای کنترل شیوع این بیماری ضروری است. ویروس به راحتی از بین نمی‌رود، بنابراین برای راهنمایی های خاص در مورد عوامل تمیز کننده و ضد عفونی کننده با دامپزشک خود مشورت کنید.

 

بیماری پاروا چیست

 

پیشگیری بیماری پاروا سگ

واکسیناسیون و رعایت بهداشت از اجزای حیاتی پیشگیری هستند.

 

توله سگ های جوان بسیار مستعد ابتلا به عفونت هستند، به ویژه به این دلیل که ایمنی طبیعی موجود در شیر مادرشان ممکن است قبل از اینکه سیستم ایمنی بدن توله‌ها به اندازه کافی برای مبارزه با عفونت بالغ شود، از بین برود.

 

اگر یک توله سگ در معرض بیماری پاروا سگ قرار گیرد، ممکن است بیمار شود. یک نگرانی دیگر این است که ایمنی ایجاد شده توسط شیر مادر ممکن است در پاسخ مؤثر به واکسیناسیون اختلال ایجاد کند. برای محافظت در برابر بیماری پاروا در چند ماه اول زندگی، یک سری واکسیناسیون برای توله سگ‌ها انجام می‌شود.

 

توله سگ‌ها باید یک دوز از واکسن را بین 14 تا 16 هفتگی دریافت کنند، صرف نظر از اینکه قبلاً چند دوز دریافت کرده‌اند تا محافظت کافی داشته باشند.

 

برای محافظت از سگ های بالغ خود، صاحبان حیوانات خانگی باید مطمئن باشند که واکسیناسیون سگشان به‌روز است. تیترهایی وجود دارد که سطح آنتی بادی سگ را در برابر بیماری پاروا اندازه‌گیری می‌کند، اما اگر سگ در معرض ویروس قرار گیرد، ممکن است سطح آنتی بادی مستقیماً به محافظت تبدیل نشود. از دامپزشک خود در مورد برنامه پیشگیری توصیه شده برای سگ خود بپرسید.

 

تا زمانی که یک توله سگ سری کامل واکسن های خود را دریافت نکرده باشد، صاحبان حیوانات خانگی باید هنگام آوردن حیوان خانگی خود به مکان هایی که توله سگ های جوان تجمع می‌کنند (مانند فروشگاه های حیوانات خانگی، پارک ها، کلاس های توله سگ، مهد کودک سگ‌ها، پانسیون ها و مراکز نظافت) احتیاط کنند.

 

مؤسسات و برنامه های آموزشی معتبر با نیاز به واکسیناسیون، معاینات بهداشتی، بهداشت خوب و جداسازی توله سگ‌ها و سگ های بیمار، خطر مواجهه را کاهش می‌دهند. همیشه باید از تماس با سگ‌های آلوده شناخته شده و محل زندگی آن‌ها اجتناب شود.

 

علیرغم واکسیناسیون مناسب، درصد کمی از سگ‌ها ایمنی محافظتی ایجاد نمی‌کنند و مستعد ابتلا به عفونت هستند. در نهایت، اجازه ندهید توله سگ یا سگ بالغ شما هنگام راه رفتن یا بازی در فضای باز با فضولات مدفوع سگ های دیگر تماس پیدا کند.

 

دفع سریع و مناسب مواد زائد همیشه به عنوان راهی برای محدود کردن گسترش عفونت پاروا و همچنین سایر بیماری هایی که می‌توانند انسان و حیوانات را آلوده کنند توصیه می‌شود.

 

parvavirus

 

سگ‌های مبتلا به استفراغ یا اسهال یا سگ‌های دیگری که در معرض سگ‌های بیمار قرار گرفته‌اند، نباید به پانسیون ها، مکان‌های عمومی، پارک سگ‌ها یا مکان‌هایی که با سگ‌های دیگر در تماس هستند برده شوند.

 

به طور مشابه، سگ های واکسینه نشده نباید در معرض سگ های بیمار یا کسانی که سابقه واکسیناسیون ناشناخته دارند، قرار بگیرند. افرادی که با سگ های بیمار در تماس هستند باید از دست زدن به سگ‌های دیگر خودداری کنند.

به اشتراک بگذارید:

author

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.